(1902-1972), polski poeta, prozaik, tłumacz, dramatopisarz. Studiował prawo w Uniwersytecie Warszawskim. Od 1927 związany z grupą i czasopismem Kwadryga. Do 1945 w obozie jenieckim w Woldenbergu. 1946-1947 kierownik literacki Teatru im. J. Słowackiego w Krakowie. Od 1950 w Warszawie.
Pierwsze tomiki poetyckie: Słońce w kieracie (1929) i Dębem rosnę (1936) w kręgu awangardy, jednakże z uwzględnieniem tradycji XIX-wiecznej. Po wojnie opublikował m.in. zbiory wierszy: Rzeka gwiazdy (1965), Po stycznej słońca (1971), Oko byka (1973).
Jako prozaik pisał opowiadania utrzymane w poetyckim klimacie, np. w zbiorze Pada deszcz (1931). Realistyczno-symboliczna powieść Urlop bosmanmata Jana Kłębucha (1939), przestrzegająca przed groźbą faszyzmu. Opowieść biograficzna o J. Słowackim Płomień róży (1959).
Dramaty, przeważnie o charakterze poetyckim, m.in. Odys u Feaków (1939), Horyzont Afrodyty (1947), Oranżeria (1949).
Autor:
Hasło opracowane na podstawie Popularnej Encyklopedii Powszechnej Wydawnictwa Fogra
Wszelkie materiały zamieszczone w serwisie są własnością GG Network © 2012.