Charakterystyka królowej Jadwigi na podstawie "Krzyżaków"

Jadwiga była córką króla węgierskiego Ludwika i żoną Władysława Jagiełły. Była najbardziej pożądaną królewną na dworze swojego ojca. By wzmocnić pozycję Polski na arenie międzynarodowej zrzekła się pierwszej miłości i poślubiła starszego księcia Litewskiego.
Była młodą, piękną kobietą o anielskich rysach twarzy. Miała niebieskie oczy. Była szczupła i wysoka. Kiedyś kochała się w kosztownych tkaninach, biżuterii, lecz z czasem zaprzestała tego. Ubierała się w proste i skromne szaty oraz przysłaniała twarz chustką.
Nie miała w ogóle wad. Była bardzo religijna. Prowadziła pokutnicze życie przez co była traktowana jak święta. Uzdrawiała chorych oraz łagodziła spory między Polską a Krzyżakami.
Ludzie kochali królową, gdyż była ona bardzo dobra. Wypuszczała jeńców z niewoli, kazała zwracać zagarnięte ziemie, łagodziła surowość przeciwników oraz godziła wszelkie spory. Sam papież Bonifacy IX nazwał ją wybraną córką Kościoła.
Przez długi okres czasu Jadwiga i Jagiełło nie mogli mieć dzieci. Po pewnym czasie królowa zaszła w ciąże. Wszyscy ludzie starali się, żeby królowa miała się jak najlepiej. W końcu królowa urodziła przedwcześnie córkę. Po kilku dniach dziecko jednak umarło. Jadwiga nie wróciła do zdrowia po porodzie i także umarła. Cały kraj pogrążył się wtedy w żałobie, bo czuli, że stracili kogoś wspaniałego.